jump to navigation

Ποιός είμαι…

Γεννήθηκα, μεγάλωσα και μένω στην πανέμορφη Χαλκίδα, τον Ιούνη του 1972.

Με την φωτογραφία είχα λόξα από παλιά, αλλά οι άτιμες οι καταστάσεις δεν μου επέτρεπαν να ασχοληθώ ενεργά. Ίσως φταίγανε και οι φιλμάτες μηχανές που δεν μου έδιναν την σιγουριά να πειραματιστώ όπως ήθελα. Το να τραβήξεις ένα φιλμάκι, να πας να το εμφανίσεις και να μελετήσεις τις φωτογραφίες τράβαγε σε μάκρος χρόνου κι εγώ δεν θυμόμουν μετά τι είχα κάνει…

Η έκρηξη έγινε τον Φεβρουάριο του 2004 όταν αποφάσισα να επενδύσω σε μία Sony DSC-P10, 5ΜΡ, με αξιοπρεπή οθόνη, 450 ευρά (ακριβή για την εποχή της) αλλά έκανα το πάθος μου. Και χρωστάω πολλά σ’ αυτή τη μηχανή γιατί μαζί της έκανα τα πρώτα βήματα στην ψηφιακή φωτογραφία και έμαθα πολλά. Μετά οι ανάγκες μεγάλωσαν κι έτσι αποφάσισα επίσης να επενδύσω σε μια ψηφιακή SLR. Μετά από μια σύντομη έρευνα αγοράς και τις προτροπές μερικών φίλων φωτογράφων από το Trekearth.com αγόρασα τον Ιούνιο του 2005 την Nikon D70, ένα πραγματικό διαμάντι.

Η αγορά της D70 μου άνοιξε τελείως τους ορίζοντες καθώς πλέον μπορούσα, με την προσθήκη 1-2 φακών και φίλτρων που αγόρασα, να πειραματισθώ όσο μπορούσα και όπως ήθελα. Και η αλήθεια είναι ότι αυτή η μηχανή μου χάρισε άπειρες συγκινήσεις και κάμποσες όμορφες φωτογραφίες, κυρίως τοπίων. Επίσης μου άνοιξε και την πόρτα της ημιεπαγγελματικής ενασχόλησης με την φωτογράφιση κοινωνικών εκδηλώσεων. Η εργασία μου για 1,5 χρόνο σε φωτογραφείο της Χαλκίδας μου έδειξε τον δρόμο για μια πιθανή επαγγελματική σταδιοδρομία. Έτσι, τον Ιούλιο του 2007, και μετά από 4 μήνες τροχάδην να τα προλάβω όλα, άνοιξα στη Χαλκίδα το δικό μου φωτογραφείο με την επωνυμία «PHOTOLAND» κι ασχολούμαι έκτοτε κι επαγγελματικά.

Η λειτουργία του φωτογραφείου μου έφερε στην συλλογή μου και μία Nikon D80 όπου σε συνδιασμό με την αγορά 1-2 φακών ακόμα αποτελούν τον βασικό κορμό του επαγγελματικού μου εξοπλισμού.

Σαν τελευταία λόγια: λένε ότι ο επαγγελματίας σκοτώνει τον ερασιτέχνη, τον χομπίστα. Εγώ πιστεύω ότι αν έχεις μέσα σου την φλόγα, ο εραστής της φωτογραφίας δεν πεθαίνει ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Κι αν είσαι και ρομαντικός όπως εγώ, η σχέση αυτή αντέχει. Για του λόγου το αληθές, υπάρχει περίπτωση, στον ελεύθερο χρόνο μου να με δείτε με την μηχανή στον ώμο να καταγράφω στιγμές κυρίως της πανέμορφης πόλης που ζω κι εργάζομαι. Και δείγμα αυτών των καταγραφών το μεταφέρω και στο Internet για να το δουν κι άλλοι.

Αυτά τα ολίγα (??) από εμένα.
Να περνάτε καλά.

Φιλικά
Μπάμπης Μάντουκας
Χαλκίδα

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: